Jak odprowadzić wodę z tarasu przy domu, żeby nie stała przy ścianie

Taras przy domu to jedno z ulubionych miejsc wypoczynku, ale także powierzchnia, na którą podczas każdej ulewy spada mnóstwo wody. Jeśli nie ma ona dokąd odpłynąć, zbiera się przy ścianie budynku, wnika w szczeliny między nawierzchnią a cokołem i stopniowo zawilgaca fundamenty i ściany piwnicy. Zimą zamarzająca woda podnosi kostkę, rozsadza fugi i odspaja płytki. Dobre odwodnienie tarasu nie jest skomplikowane, ale trzeba je zaplanować przed ułożeniem nawierzchni.

W tym poradniku opisujemy, jak odprowadzić wodę z tarasu na gruncie przy domu i jakich błędów unikać.

Spadek od ściany budynku

Podstawową zasadą jest spadek nawierzchni od budynku na zewnątrz. Dla kostki brukowej i płyt stosuje się zwykle spadek około 1,5-2 procent, czyli 1,5-2 cm na metr długości. Na tarasie o głębokości 4 m różnica wysokości między krawędzią przy ścianie a zewnętrzną krawędzią wynosi więc około 6-8 cm. Przy płytach wielkoformatowych i nawierzchniach o gładkiej strukturze spadek może być nieco mniejszy, ale nie powinien zanikać.

Spadek wykonuje się już na etapie podbudowy, a nie wyłącznie w warstwie podsypki. Zagęszczona podbudowa z kruszywa powinna mieć ten sam kształt co nawierzchnia, inaczej woda przesiąkająca przez spoiny będzie płynęła w stronę domu.

Styk tarasu ze ścianą

Miejsce, w którym nawierzchnia dochodzi do ściany, jest najbardziej narażone na przecieki. Warto zadbać o kilka rzeczy:

• izolacja przeciwwodna ściany fundamentowej powinna sięgać ponad poziom nawierzchni tarasu,
• między nawierzchnią a ścianą stosuje się dylatację wypełnioną elastycznym materiałem, a nie zaprawę sztywno łączącą obie części,
• próg drzwi tarasowych powinien znajdować się wyżej niż nawierzchnia, a przy niskich progach przed drzwiami montuje się odwodnienie liniowe,
• cokół budynku powinien być wykonany z materiału odpornego na zachlapanie.

Odwodnienie liniowe i wpusty

Na dużych tarasach, przy tarasach otoczonych murkami lub tam, gdzie spadek na zewnątrz jest niemożliwy, stosuje się elementy odwodnienia:

Element	Kiedy stosować
Odwodnienie liniowe przy ścianie lub drzwiach	gdy próg jest nisko, a woda może wpływać pod drzwi
Odwodnienie liniowe na krawędzi tarasu	gdy za tarasem jest trawnik lub ścieżka, na którą nie powinna spływać woda
Wpust punktowy	na tarasach otoczonych murkiem, z kilkoma spadkami do jednego punktu
Kratka drenażowa przy ścianie	przy elewacji, gdzie woda kapie z okapu

Korytka odwodnieniowe dobiera się do obciążenia. Na tarasie wystarcza zwykle najniższa klasa obciążenia, ale jeśli przez taras przejeżdża samochód lub ciężki sprzęt, potrzebne są elementy o wyższej klasie. Rusztowanie kratki powinno być zabezpieczone przed wyjęciem, a samo korytko osadzone na betonowej ławie.

Dokąd odprowadzić wodę

Woda zebrana przez odwodnienie musi gdzieś trafić. Możliwości jest kilka:

1. Do kanalizacji deszczowej, jeśli działka jest do niej podłączona.
2. Do studni chłonnej lub skrzynek rozsączających, gdy grunt jest przepuszczalny.
3. Do zbiornika na deszczówkę, z przelewem awaryjnym.
4. Na teren zielony działki, w odległości od budynku, jeśli spadek terenu pozwala na bezpieczne rozprowadzenie wody.

Nie należy kierować wody z tarasu do kanalizacji sanitarnej. Jest to zwykle zabronione i może powodować przeciążenie i cofki. Warto przy okazji sprawdzić, dokąd trafia woda z rur spustowych przy tarasie. Często to one, a nie sam taras, są głównym źródłem wody przy ścianie.

Drenaż przy fundamentach

Jeśli grunt wokół domu jest gliniasty i słabo przepuszcza wodę, odwodnienie powierzchniowe warto uzupełnić drenażem opaskowym przy fundamentach. Rura drenarska w obsypce żwirowej zbiera wodę gruntową i przesiąkającą przez taras i odprowadza ją do studzienki. Dobór rur opisujemy w artykule jak wybrać odpowiednią rurę drenarską do systemu odwodnienia, a szersze omówienie odwodnienia działki znajdziesz w tekście praktyczny przewodnik po rurach drenarskich.

Taras na płytach, legarach i z deską

Nie każdy taras ma nawierzchnię z kostki lub płyt na podsypce. Coraz popularniejsze są tarasy z płyt na wspornikach regulowanych i tarasy z desek na legarach. W obu przypadkach woda przepływa przez szczeliny na niższą warstwę, więc kluczowe jest odwodnienie podłoża pod nawierzchnią.

• Pod tarasem z desek lub płyt na wspornikach wykonuje się podbudowę ze spadkiem od budynku, a na niej warstwę żwiru lub płytę betonową, z której woda swobodnie odpływa.
• Legary nie mogą leżeć bezpośrednio w wodzie. Stosuje się podkładki dystansowe lub wsporniki, które zapewniają przewietrzanie.
• Przy ścianie budynku zostawia się szczelinę, przez którą można kontrolować, czy woda nie gromadzi się przy fundamencie.

Na tarasach nad pomieszczeniami ogrzewanymi, czyli na stropach, obowiązują zupełnie inne zasady, związane z hydroizolacją i ociepleniem stropu. To zadanie dla projektanta i wyspecjalizowanego wykonawcy.

Najczęstsze błędy

• Brak spadku lub spadek w stronę domu, często wynikający z osiadania podbudowy przy ścianie.
• Nawierzchnia ułożona wyżej niż izolacja fundamentów.
• Rury spustowe wylewające wodę bezpośrednio na taras.
• Odwodnienie liniowe bez podłączenia lub z odpływem do zbyt płytkiej rozsączarki.
• Zatkane kratki, nieczyszczone jesienią z liści i piasku.

Jesienią i wiosną warto obejrzeć taras po ulewie. Kałuże, które utrzymują się kilka godzin w tym samym miejscu, wskazują na zapadnięcie podbudowy lub zatkane odwodnienie. Wczesna poprawka, polegająca na przełożeniu kilku kostek i wyrównaniu podsypki, jest znacznie tańsza niż naprawa zawilgoconej ściany fundamentowej.

Korytka, kratki i wpusty do odwodnienia nawierzchni znajdziesz w kategorii odwodnienia liniowe zewnętrzne. Dobrze odwodniony taras pozostaje suchy po ulewie, a ściany i fundamenty domu nie są narażone na stałe zawilgocenie.